PA-NOVALICHES

Bakas sa mukha ng nakapatig na kawal ang alinlangan,
At ang sulyap ng pasahero’y lubhang mailap,
Kay init ng hanging lungsod,
Na dala’y mapanganib na usok.

Abstrak  ang peynting ng MMDA,
Sa ibaba ng mga billboards ng bagong sine,
Kayraming dampa sa gilid ng highway
Anino ng nakalinyang matataas na gusali.

Kamatayan ni Ka Popoy, protesta ng bandalismo,
Sa direksyon ng SM North at Konsumerismo;
Bawat tanawi’y pangitain,
Kayraming pangarap, sanlaksang hangarin.

May gyera sa bawat puso
May tanong sa kalooban
San patungo ang byahe ng buhay?
Magkano ang baryang pamasahe para maging ganap ang paglalakbay?

Sa Pagitan ng Pagdududa at Paniniwala

NAPAKARAMING PAKPAK

Tinigilan ko na

ang kahumalingan ng pakikipagmagalingan sa Diyos.

Napakaraming kapwa ang dapat mahalin,

pagyamanin at mapagyaman din;

Napakaraming pagkakataon na makisalamuha,

upang makihati sa Buhay na kamangha-mangha;

Napakaraming talento at aginaldo

upang dumunong at gamitin ng wasto.

Subalit

sa napakaraming kaya kong gawin;

Mistula akong bawang na sahog sa bawat ulam--

Walang sariling maihahain

Dahil sa aking pagmamagaling.

Matipuno akong naghahangad lumipad

Sa bawat regalo Niyang pakpak,

Ngunit nagdulot ito ng sugat

Dahil sa magkakatunggaling pigkas.

Ito ba?

Ganito ba talaga dapat?

Nabasag ang katahimikan ng simpleng katotohanan--

Hindi kayang kamkamin ng aking mga kamay,

Lahat Niyang kaloob na nais kong isupot.

Napakaliit ng aking mga kamay.

At sumuko na rin ang napapagal kong puso:

Sa unang pagkakataon nakita ko ng buong buo,

Bumabaha ng pagmamahal, sobra-sobra para sa akin!

Para kanino ako babangon?

aking sagot,

aking handog.

Kailangan ko ng direksyon.